Wyświetlam 1 - 10 z 19 notek

Wentylacja kuchni

  • Napisane 2 kwietnia 2013 o 14:29

Wentylacja jest ważne w celu cyrkulacji przepływ powietrza z zewnątrz do wnętrza. Budując jakikolwiek budynek, architekt projektuje zazwyczaj kilka wentylatorów do poprzecznego przepływu powietrza. Co najważniejsze system wentylacji jest bardzo istotny w kuchni, aby odprowadzał gazy spalinowe i ciepło tak, żeby w kuchni było świeże powietrze to musi napływać do niej zewnętrzne powietrze. Gdy gaz jest spalany wytwarza się tlenek węgla, para i wiele więcej, aby te produkty spalania usunąć potzrebna jest odpowiednia wentylacja. Jeśli nie ma jej odpowiedniej to będzie to problematyczne po jakimś czasie.

W barach i restauracjach, wentylatory usuwają gazy i wilgoć powstałe podczas gotowania, aby utrzymać temperaturę na przyjemnym poziomie. Wentylatory mają wyciągnąć odpowiednio dużo powietrza według wymogów prawnych. Dla pracowników, którzy w atmosferze relaksu twierdzą, że jest bardzo potrzebne, aby mieć zainstalowany system wentylacji w kuchni. Otwarcie drzwi lub okna nie byłoby zupełnie wystarczające do usuwania powietrza. Zapach gotowania bardzo często jest bardzo irytujący dla sąsiadów i okolic, jest to również częsty powód odnowienia systemu wentylacji kuchni. Jest teraz obowiązkowe, by wentylacja spełniała wymagania prawne: czy to w domu, czy w obiekcie komercyjnym.

Wentylacja grawitacyjna i okap kuchenny to dwa główne rodzaje wentylacji kuchni. W komercyjnych kuchniach okapy są najczęściej używane. Ponieważ oba systemy obejmują usunięcie ciepła, gazów, zanieczyszczeń i wilgotności. Oczywiste jest, że zależy od typu również wszechstronność wykorzystania kuchni. System filtracyjny stosowany w wentylacji kuchni jest również ważny. Istnieje sześć typów filtracji powietrza.

Filtry kieszeniowe – Są bardziej wydajne niż filtry siatkowe. Filtry te są odpowiednie do użycia w kuchniach komercyjnych.
System ultrafioletowy – Jest to najnowsza produkcja filtrów do usuwania tłuszczu z wentylatorów podczas wentylacji kuchni. Jest to kombinacja wkładu filtra i światła ultrafioletowego. Jest to najbardziej skuteczny filtr i jej udział wynosi około 95% – 98%.

Filtry siatkowe – Znajduje się warstwa siatki metalowej, na których osadzają się cząstczki tłuszczu. To wymaga regularnego mycia skutecznej wentylacji do pracy.

Przemyciu wodą – Gorąca woda jest wymagane do czyszczenia filtrów wody na końcu dnia wentylacji.

Filtry z mgłą wodną – Najbardziej kosztowne rozwiązanie, jego instalacja jest nieco trudna, ale jest to również efektywne dla systemu wentylacji.

Filtr z Wkładami filtracyjnymi – Filtr ten jest bardziej wydajny niż przegrody i filtrami siatkowymi.

Każdy z tych typów może być używany dla wentylacji kuchni, bo nie ma jak zdrowie, bogactwo a najlepiej oddychać świeżym powietrzem.

Europa a wentylacja

  • Napisane 11 lutego 2013 o 13:45

Ostatnio w Europie uchwalono szereg znowelizowanych uchwał dotyczących ochrony środowiska. Na przykład, liczba opublikowanych przepisów dotyczących środowiska, jest aktualnie w przybliżeniu trzy razy większa niż dwadzieścia lat temu. Tendencja wzrostowa będzie dalej, co najmniej w najbliższej przyszłości, a niektóre szacowania sugerują, że w połowie wieku że liczba ta wzrośnie dziesięć razy.
Sporo z tych przepisów dotyczy usług budowlanych i systemów wentylacji. To wszystko implikuje, że pracownicy z branży wentylacyjnej muszą być na bieżąco ze zmieniającymi się ustawami. To jest ogromny „ból głowy”, głównie do wytwórców, ponieważ dużo przepisów odnosi się do produktów lub składników i materiałów w tych produktach. Ale świadomość jest również niezbędna m.in. dotyczy: projektantów systemów, nauczycieli, profesjonalnych właścicieli budynków, naukowców – w gruncie rzeczy wszyscy musimy być bardziej zaznajomieni z nowymi przepisami.
W różnych zakątkach naszego kontynentu, system klimatyzacji może oznaczać wiele odmiennych pojęć. Zwykle „system klimatyzacji” oznacza połączenie składników wymaganych dla zapewnienia świeżego powietrza w pomieszczeniach, przez które temperatura jest regulowana lub obniżana. Kategoria ta jest ciekawa oraz pozostawia wiele miejsca na różne swobodne rozumienie. Ale musimy pamiętać, że można opisać systemy klimatyzacji tak, że wszystkie zmienne systemowe w Europie są objęte. W zimnym klimacie, „klimatyzacje” na ogół są połączone i zawierają w większości wypadków wentylacje, chłodzenie a także ogrzewanie. Zwykle jest tak,że systemy centralnej i południowej Europy są całkowicie różne. I różnorodność systemów kontrolowanego powietrza wewnątrz kontynentu rośnie cały czas.
Jako że, treść niniejszej kwestii nie jest ograniczona do poniektórych typów systemów i produktów, tak też zapis patrząc „poza zakresem” może być usprawiedliwione. Przynajmniej pewną wspólną cechę wolno znaleźć: cel w nurcie bardziej energooszczędnych technologii, bez negatywnego wkładu na jakość i ochrona własnych budynków. Klimatyzacja musi być traktowana w szerszym spojrzeniu: wolno nam mówić o urządzeniach, ale klienci tak naprawdę nie są zainteresowani produktami, ale tym, co można dostać przy pomocy tych produktów w budynkach i systemów HVAC: zdrowie, dobrobytu, bezpieczeństwa – inaczej poprawę jakości życia.

Jak są zbudowane grzejniki?

  • Napisane 13 stycznia 2013 o 01:10

Stawiając dom czy remontując własne m bardzo dużą uwagę kładziemy na jego wygląd, troszcząc się o estetykę najdrobniejszych detali.To samo tyczy się instalacji ogrzewania. Jeśli dom jest w trakcie budowy, najlepiej wielkość tę sprawdzić w projekcie instalacji. Określenie „grzejnik łazienkowy” kojarzy się nam zwykle z grzejnikiem drabinkowym, którego główną funkcją, poza ogrzewaniem, jest suszenie.

Grzejniki łazienkowe  najczęściej zbudowane są z dwóch stalowych lub aluminiowych kolektorów ułożonych pionowo, pomiędzy którymi zamontowane są poziomo rury (płaskie lub zaokrąglone).
Występują w czterech zasadniczych typach:
- grzejniki elektryczne – nie mają wielkiej mocy i służą raczej do dogrzewania łazienki. Zawiesza się je na ścianie i podłącza do gniazdka z prądem.
- grzejniki wodne – podłącza się je do centralnego ogrzewania. Mają dużą moc grzewczą i mogą zastępować tradycyjne kaloryfery.
- grzejniki wodno-elektryczne – podłączane są do instalacji c.o., ale mają dodatkową grzałkę elektryczną, dzięki której można z nich korzystać nie tylko w sezonie grzewczym, ale przez cały rok.
- suszarki elektryczne
Dla domów dobrze ocieplonych przyjmuje się, że zapotrzebowanie na ciepło wynosi 100 W na każdy metr kwadratowy pomieszczenia. Jednocześnie w dobrze zaizolowanym cieplnie budynku taki grzejnik podłogowy jest w stanie zapewnić utrzymanie optymalnej temperatury w pomieszczeniach przy temperaturze podłogi 22-24°C. Zbyt ciepła podłoga może świadczyć o tym, że ogrzewanie podłogowe zostało albo źle zaprojektowane i wykonane, albo niewłaściwie wyregulowane. To zatem, co powinien zrobić instalator , to próbować wyregulować wydajność grzejnika przez:
- poprawienie ustawienia zestawu mieszającego,
- korektę ustawienia wielkości przepływu w pętlach grzejnych.
Dzięki nim środek łazienki może zyskać przytulny, współczesny względnie stylizowany na dawne epoki, niepowtarzalny design. Dostawcy prześcigają się w różnego rodzaju pionierskich rozstrzygnięciach technologicznych, dzięki czemu łatwo jest nabyć grzejnik odpowiadający naszym indywidualnym potrzebom estetycznym. Jeśli łazienka ma dużą powierzchnię lub jest niefortunnie usytuowana, np. w narożniku budynku, trudno w niej zapewnić optymalną temperaturę przy wykorzystaniu tylko jednego tradycyjnego grzejnika drabinkowego, ze względu na niedostateczne moce grzewcze. W takich sytuacjach często stosuje się dwie drabinki lub jeden grzejnik łazienkowy w połączeniu z ogrzewaniem podłogowym lub grzejnikiem płytowym. Ma to jednak swoje ograniczenia, których można uniknąć, stosując dwuwarstwowe grzejniki drabinkowe.

Trzeba zdawać sobie sprawę, iż nawet najbardziej atrakcyjny design grzejnika łazienkowego nie zagwarantuje nam ciepła w surowe zimowe miesiące, wobec tego dokonując zakupu należy nade wszystko zwrócić szczególną uwagę na jego dane techniczne: wydajność plus moc i czy rzeczywiście zdoła on ogrzać pomieszczenie, w którym zostanie zamontowany, jako że jest to jego główne zadanie! Łazienki usytuowane na poddaszu lub przy ścianach zewnętrznych budynku charakteryzują się zwykle zwiększonym zapotrzebowaniem na energię grzewczą, którego może nie zapewnić moc grzejnika drabinkowego, jednowarstwowego. Pomimo niewielkiej głębokości dwuwarstwowy grzejnik wyróżnia się dużą mocą (np. do 921 W przy wymiarach 1772 x 800 mm). W takim wykonaniu grzejnik może zostać zamontowany w dowolnym miejscu łazienki, bez zajmowania powierzchni ścian.  Jeżeli centralne ogrzewanie ma być nowoczesne i skuteczne, wymiana źródła ciepła to dopiero początek. Produkuje się grzejniki płytowe o jednej, dwóch lub trzech płytach. Grzejnik dwupłytowy o tej samej mocy co jednopłytowy oddaje mniej ciepła, ponieważ jego część, zamiast trafiać do pomieszczenia, jest odbijana przez pierwszą płytę. Grzejniki jednopłytowe mają niewielką grubość (około 6 cm), dzięki czemu przymocowane do ściany odstają od niej zaledwie około 9 cm. Każda z płyt grzejnika może mieć dodatkowo żebra zwiększające powierzchnię wymiany ciepła. Członowe żeliwne grzejniki starego typu są bardzo trwałe i nawet po kilkudziesięciu latach użytkowania ich stan może być całkiem dobry. Mają dużą pojemność wodną i bezwładność cieplną – cechy bardzo przydatne w takich instalacjach. Problemem wciąż są jednak wysokie koszty eksploatacji. Ogrzewacze elektryczne różnią się budową i sposobem oddawania ciepła. Ale bez względu na rodzaj grzejniki elektryczne rozgrzewają się szybciej niż wodna instalacja c.o. Oczywiście na ogrzanie całego wnętrza trzeba poczekać trochę dłużej.

Sposoby wentylacji

  • Napisane 6 stycznia 2013 o 01:55

Żeby posiadać prawidłowo wentylowane mieszkanie, wypada pomyśleć nad sposobami nawiewania świeżego powietrza i pozbywania się zużytego.

Rodzaje wentylacji: grawitacyjna, mechaniczna i hybrydowa.
Najprostszym sposobem wentylowania jest wentylacja grawitacyjna. Do wymiany powietrza wykorzystuje się podstawowe prawa fizyki. W wentylacji mechanicznej posiadamy wentylatory a także sieć przewodów wentylacyjnych. Wentylacja hybrydowa to system mieszany, składający się z dwóch poprzednich rodzajów, użyty wentylator wspomaga działanie wentylacji grawitacyjnej.

Ilość powietrza
Ilość powietrza wdmuchiwana i usuwana z danego pomieszczenia jednoznacznie określa, czy powietrze w danym pomieszczeniu będzie odpowiednio wysokiej jakości.Liczba osób które mogą być w pomieszczeniu również znacząco wpływa na liczbę wymian powietrza. Temperatura powietrza dostarczanego decyduje o funkcji wentylacji: chłodzącej, grzewczej lub neutralnej. Dzięki dopasowanym wentylacjom możemy poprawić komfort naszego życia.

Wentylacja mechaniczna

  • Napisane 28 grudnia 2012 o 23:20

Wentylacja mechaniczna to najlepszy sposób wentylowania bardzo dużych obiektów na przykład hale ewentualnie obiekty przemysłowe. Choć współcześnie to rozwiązanie używane jest również w budynkach mieszkalnych.  Jakość wentylacji można zwiększyć wykorzystując warunki naturalne. Ich budowa zabezpiecza też wrażliwe podzespoły wentylatora przed wpływem wilgoci. Wentylator dachowy jest stosowany zarówno jako element nawiewający, a także wyciągający powietrze. Wentylatory dachowe robione są z tworzywa sztucznego (przede wszystkim specjalne żywice wzmacniane włóknem szklanym, ze stali ocynkowanej, kwasoodpornej lub nierdzewnej.
Wysoka wytrzymałość urządzeń jest niezbędna ze względu na narażenie często na drażniące czynniki środowiskowe lub odprowadzane produkty spalania. Wentylatorami dachowymi doprowadza się powietrze do dużych pomieszczeń jak hale magazynowe czy domy towarowe.  Wentylatory konstruowane są zgodnie z aktualnym stanem techniki i uznanymi zasadami bezpieczeństwa. Prawidłowy montaż, zgodny z przeznaczeniem, zapewnia dość dobre bezpieczeństwo i nie narażanie się na straty.  Wentylatory są zaprojektowane tylko do wentylacji budynków poprzez dach. Inne używanie tych urządzeń uznane będzie za zawinione. W przypadku złego użycia, odpowiedzialność za powstałe zagrożenie oraz straty ponosi użytkownik.
Do zakresu prawidłowego wykorzystania należy także zastosowanie się do wskazówek na temat bezpieczeństwa, eksploatacji i utrzymania dobrego stanu technicznego. Jeśli chcemy wyciągać powietrze należy się upewnić, że nie będzie taki wentylator zasysał gazów z przewodów odprowadzających lub otwartych palenisk. Wentylatory dachowe odprowadzają zużyte powietrze, jakie zbiera się pod sufitem, pionowo do góry, prosto do atmosfery.  Odpowiednia przysłona, samoczynna lub napędzana za pomocą siłownika, zabezpiecza przed niekontrolowaną wymianę powietrza z udziałem powietrza zasysanego z zewnątrz. Urządzenia te, obok wytłumaczalnej popularności w zastosowaniach przemysłowych, zaczynają być doceniane przez inwestorów prywatnych.  Wiąże się to nie tylko z parametrami technicznymi i nowszymi technologiami, ale również z możliwością dopasowania kolorystyki wentylatora do stylistyki budowanego domu (umożliwia to barwienie laminatu lub lakierowanie proszkowe blachy stalowej).
Jeśli wentylator jest dobrany do pracy non-stop, należy pamiętać, że dłuższe przestoje w pracy mogą implikować niepożądane zjawiska.  Urządzenie czasem ulega oblodzeniu, może się również wykraplać woda (kiedy wentylator wieńczy nie zaizolowany przewód wentylacyjny).

Budowa wentylatora.

Wentylator zbudowany jest z kilku niezmiennych składowych: wirnika, silnika elektrycznego, obudowy (czaszy).  Wentylatory te nie są montowane prosto w dachu, przytwierdza się je do podstawy.  Nie ulega kwestii, że najlepsze są kompletne zestawy do montażu.  Ponieważ ich montaż jest łatwiejszy, a połączenia są szczelniejsze.
Jest to wyjątkowo ważne, jeśli  montaż wentylatora odbywa się na skośnym dachu. Podobnie jak większość urządzeń stosowanych w wentylacji, wentylatory dachowe dają się sterować poprzez automatykę, która wpływa na ich sposób działania.
Z punktu widzenia oszczędności długofalowych, najlepiej wybrać wentylator wielobiegowy, gdyż pozwoli to na ograniczenie niepotrzebnie zużywanej energii.  Wirnik zrobiony jest z trwałego i wytrzymałego tworzywa sztucznego z elementami stalowymi.  W wersji kwasoodpornej wirnik wykonuje się z tworzywa niepodatnego na wpływ spalin i wyższych temperatur: adekwatny rodzaj tworzywa lub stal kwasoodporna.  Czasza wentylatora zwykle jest zrobiona z odpowiednio trwałych oraz estetycznych elementów.

Cechy wentylatora dachowego.
Wentylatory dobiera się używając charakterystyki.  Jest to zależność wydajności wentylatora od sprężu. Starając się wyjaśnić te dwa pojęcia w raczej uproszczony sposób, można powiedzieć:  wydajność wentylatora jest to ilość powietrza w jednostce czasu, jaką wentylator musi wydobyć z danego pomieszczenia.  Wartość ta wynika z wymiarów pomieszczenia, choć także z jego przeznaczenia; sprzęż dyspozycyjny to (w uproszczeniu) spadki ciśnienia całej instalacji, które musi pokonać urządzenie, by powietrze mogło być odprowadzone.
Spadki ciśnienia są nieodłącznym i nieusuwalnym czynnikiem instalacji wentylacyjnej i powstają podczas przepływu powietrza przez elementy instalacji wentylacyjnej.
Dla fachowca spręż dyspozycyjny wentylatora informuje o instalacji, jaką może obsłużyć dany wentylator.  Wentylator musi być dobierany do konkretnej instalacji wentylacyjnej.
Przy doborze uwzględnia się ilość obsługiwanych przez urządzenie pomieszczeń oraz spadki ciśnienia.  Znając oba parametry można z charakterystyki dobrać odpowiedni wentylator.
Nie bez znaczenia dla ludzi jest hałas tworzony przez urządzenie.  Hałas w czasie pracy jest wadą wentylatora dachowego, skutkiem tego producenci dążą do wyeliminowania tego hałasu. Używane uniwersalnie rozwiązania to mocowanie urządzeń na podstawach tłumiących lub na specjalnych tłumikach.  Podstawy nie tylko zmniejszają drgania, ale też wyłożone są specjalnymi materiałami dźwiękoszczelnymi.  Wyciszony wentylator jest zdecydowanie mniej uciążliwy.  Z drugiej strony, coraz więcej producentów oferuje wentylatory w wersji „silent” (cichej).  Ich konstrukcja sprawia, że pracują zdecydowanie ciszej niż ich „głośne” prototypy.  Zbytnio hałaśliwa praca wentylatora jest zwykle powodowana przez uszkodzenie bądź zabrudzenie łopatek wirnika.  Urządzenia w wersji podstawowej mają zwykle wymagania dotyczące przepływającego przez nie powietrza.  Jego temperatura musi być niższa niż 70°C oraz zawierać pyłu.  Jeśli sprzęt ma być stosowany do odprowadzania powietrza z przestrzeni o wyjątkowym przeznaczeniu (np. akumulatorownie; malarnie; pralnie chemiczne; magazyny chemiczne, olejów i smarów) lub powietrza o specyficznym składzie i wysokiej temperaturze, musi być wykonany w wersji przeciwwybuchowej lub kwasoodpornej.
Czasza wentylatora dachowego nie wymaga konserwacji.  Konserwacja silnika wymaga usunięcia górnej pokrywy obudowy.  Pokrywa obudowy urządzenia przymocowana jest śrubami.
Osady na łopatkach wirnika obniżają wydajność wentylacji.

Wymogi Warunków Technicznych

  • Napisane 19 grudnia 2012 o 13:34

Zgodnie z wymaganiami Warunków Technicznych a także zaleceniami wytycznych, maksymalna odległość między dwoma otworami wywiewnymi lub między otworem wywiewnym a nawiewnym nie powinna przekraczać dziesięć metrów w przypadku prostoliniowego przepływu powietrza oraz siedem metrów w pozostałych przypadkach.
Dla korytarzy nie objętych przepływem powietrza odległość ta jest mniejsza o ponad 30%. Powyższe dane dotyczą sufitów gładkich, w których nie zauważa się wystających elementów mogących hamować i zniekształcać przepływ powietrza. Jeśli mamy do czynienia z rozbudowanymi elementami konstrukcyjnymi odległości należy zmniejszyć.
W przypadku rozlokowania otworów parami po dwóch stronach korytarza, powietrze przepływa w poprzek korytarza. W takim przypadku otwory wywiewne mogą by umieszczone w odległościach przekraczających 10 m, tylko wtedy, gdy  z przestrzeni zawartej między układem nawiewnym a wywiewnym nie prowadzą inne wyjścia niż do przedsionków i podestów wind.
Wspomniane odległości to także odległość pomiędzy kanałami wentylacyjnymi wywiewnymi a kanałami nawiewnymi lub otworami transferowymi. Odległość ta może być zwiększona do 30 m poprzez zastosowanie w korytarzu podstropowego przewodu poziomego przeznaczonego do obsługi nie więcej niż trzech otworów wywiewnych.
Żeby można było zastosować takie rozwiązanie,konieczne jest spełnienie pewnych warunków:

  • -    zastosowania kanału wentylacyjnego o klasie odporności ogniowej >= klasie (EI) odporności ogniowej wyliczonej dla stropu w danym budynku i maksymalnej długości nie większej niż dwadzieścia metrów, mierząc od pionowego przewodu wywiewnego,
  • -    wyrównania natężenia przepływu dla każdego otworu wyciągowego z tolerancją 10%,
  • -    zapewnienia dostępu do klapy odcinającej wentylacji pożarowej i pionowego przewodu wywiewnego.

 

A co z szybami dźwigowymi?

Zgodnie z wymaganiami Warunków Technicznych, w budynkach wysokich i wysokościowych przynajmniej jeden dźwig w każdej strefie pożarowej powinien być przystosowany do potrzeb ekip ratowniczych i wyposażony w urządzenia zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania dymu.. Ochrona przed zadymieniem szybu dźwigu polega na nawiewie powietrza oraz jego usuwaniu przy użyciu dachowej klapy dymowej (ewentualnie klapy upustowej). W szybach ma być wytworzone nadciśnienie, by nie powodować wwiewania dymu. W przeciwnym przypadku może wystąpić zjawisko efektu kominowego i za pośrednictwem szybu dźwigowego nastąpi rozprzestrzenienie się dymu na kondygnacjach powyżej kondygnacji objętej pożarem.
Jeśli dojdzie do zadymienia, to z wind pożarniczych mogą korzystać tylko służby ratunkowe. Sterownik powinien uniemożliwić otwieranie się drzwi windy przeznaczonej dla ratowników na kondygnacji objętej pożarem. Ilość powietrza niezbędnego do zapewnienia w szybie dźwigowym wymaganego nadciśnienia wyznacza się na podstawie wielkości nieszczelności drzwi na poszczególnych kondygnacjach.
Wentylator nawiewny do szybu dźwigu przeznaczonego dla służb ratowniczych powinien mieć wydajność 2.22 m3/s oraz spręż zapewniający pokonanie oporów przepływu i nadciśnienia panującego w szybie. Ze względu na równomierny wypływ powietrza z szybu windowego na każdą z kondygnacji budynku, strumienia tego nie uwzględnia się w ogólnym bilansie powietrza dla kondygnacji objętej pożarem. Zgodnie z PN-B-02877-4:2001, wymagana minimalna powierzchnia czynna klap dymowych stosowanych w szybach windowych, powinna wynosić 2.5% powierzchni rzutu poziomego podłogi szybu, przy czym nie mniej niż 0.5 m2.

Dla feministek

  • Napisane 17 grudnia 2012 o 23:54

Znalazłam ciekawy artykuł na nowyekran.pl:
Choć termin „feminizm” został wymyślony wcześniej to jako ruch zdobył popularność dzięki planowi mężczyzn, którym na rękę było wyprodukowanie darmowej dziwki czyli kobiety „wyzwolonej” bardziej dostępnej seksualnie.

Pierwsza fala feminizmu związana była z organizacją sufrażystek Woman’s Social and Political Union założoną w 1903 roku w Wielkiej Brytanii. Do 1914 roku organizacja była traktowana przez władze jako szkodliwa i notorycznie rozbijana przez tajne służby oraz Policję. Wszystko zmieniło się wraz z wybuchem I Wojny Światowej. Władze brytyjskie zaczęły WOSP wspierać, a nawet promować jako przydatny do włączenia kobiet do udziału w wojnie. Wtedy też został promowany WOSP przez lewicowe dzienniki, w których pisali mężczyźni, bo zawód dziennikarki nie był ówcześnie znany.

Feminizm został uznany za niezwykle przydatny do krzewienia idei socjalistycznych, a ponadto, a nawet przede wszystkim miał miły dla spiskujących studentów, artystów cyganerii i dzinnikarzy aspekt obyczajowy. Młode, „wyzwolone” z konwenansów kobiety z klasy średniej były niesłychanie dostępne seksualnie dla mężczyzn z organizacji. Pełniły rolę dla tego środowiska „kotków kanapowych” i darmowych dziwek. Szefowa WOSP Christabel Pankhrust nakłaniała kobiety do świadczenia mężczyznom usług seksualnych w tak nachalny sposób, że do prowadziło to do odejścia z ruchu środowiska arystokratek. Oczywiście seks był propagowany nie jako służebny w stosunku do mężczyzn, ale jako sposób na realizację wolności kobiety. Feministki z lubością zaliczały mężczyzn, oszukując się, że wchodzą w ich rolę. W rzeczywistości mężczyźni bardzo chętnie korzystali z tej nowej kobiecej mody, podkręcając ją umiejętnie dziennikarskim i politycznym piórem. Robotnicy zazdoszczący klasie średniej armii darmowych ladacznic nazywanych feministkami, przy pomocy Sylvii Pankhrust siostry Christabel stworzyli Federację Kobiet z Londynu Wschodniego.

Trzeba przyznać, ze ruch feministyczny jako korzystny dla niemal wszystkich środowisk, a nawet agentury bardzo szybko w latach 1914-1918 rozprzestrzenił się po wszystkich krajach przez które przebiegały działania wojenne lub w wojnę zaangażowane. Agentura niemiecka w Wielkiej Brytanii i USA pomagała poprzez dziennikarzy, literatów, agitatorów i środowiska akademickie w krzewieniu idei feminizmu wśród żon żołnierzy walczących na frontach, dzięki czemu pojawiająca się fala źle prowadzących się kobiet wpływała negatywnie na morale armii. Z drugiej strony w interesie walczących żołnierzy była łatwa dostepność seksulana do kobiet klasy średniej i robotniczej nie będących zawodowymi kurtyzanami, co rozładowywało frustracje i ograniczało ryzyko zarażenia się chorobami wenerycznymi będącymi plagą lupanarów.

Wydaje się więc zbsolutnie nieprzypadkowe, że jednym z dwóch „osiągnięć” ruchu feministycznego, obok nabycia przez kobiety praw wyborczych wygodne dla mężczyzn wielkie rozluźnienie obyczajów wśród kobiet, co niestety uderzyło w instytucję rodziny. Znamienne, że także obecnie tradycyjna rodzina oparta na wierności, zaufaniu i niekonfliktowym podziale ról jest głównym obiektem ataku feministek.

I nic dziwnego, na co latawicom rodzina?

ŁŁ

Ps. W tym kontekście smieszne jest prezentowanie się feministek jako ruchu walczącego o prawa kobiet. Gdyby tak było, obecne feministki nie miałyby kompletnie nic do roboty – prawa bowiem dawno zrównano. Nie da się jednak niezauważyć, że zanim pojawiły się feministki mężczyzna musiał wytwale i kurtuazyjnie zabiegać o kobietę lub chcąc dać upust swoim chuciom korzystać z domów publicznych i płatnych dziewek pod latarnią. Dziś coraz cześciej to on jest poszukiwanym obiektem seksualnym. „Wyzwolone” feministki najbardziej i najczęściej kochane są czynnie w akademikach, na wakacjach, na imprezach integracyjnych, w lewicowych organizacjach politycznych i na balangach. Ten numer się udał niewyżytym seksualnie facetom, bo gdyby nie one to co by pozostało? Niedostępne młode kobiety wychowane w poszanowaniu dla chrześcijańkich wartości, oraz prostytutki za 150-300 zł. za sztuko/numerek. Gdy pytałem pewnego młodego studenta dlaczego poszedł do Ruchu Palikota odpowiedział uczciwie: by jarać trawę i mieć dostęp do chętnych lasek.
Artykuł autorstw naczelnego NE.

Jakie niebezpieczeństwo niesie ze sobą wybuch ognia w budynku?

  • Napisane 14 grudnia 2012 o 23:18

Wybuch ognia w obiektach budowlanych, głównie w coraz częściej budowanych w tym wieku obiektach budowlanych wysokich i wysokościowych, pociąga za sobą znaczne niebezpieczeństwo dla ich użytkowników. Zadymienie powstające wskutek pojawienia się ogniska ognia rozprzestrzenia się w zastraszającym tempie na obszarze całego budynku. W sytuacji wybuchu ognia należy początkowo zadbać o bezpieczeństwo użytkowników obiektów budowlanych, a następnie rozpocząć działania mające na celu ugaszenie ognia. Droga ewakuacyjna musi być przemyślana w taki sposób, aby jej przebycie było jak najprostsze. Akcja ewakuacyjna rozpoczyna się na piętrze, gdzie jest zarejestrowane źródło ognia. Użytkownicy tej kondygnacji zmierzają korytarzami ewakuacyjnymi, przez przedsionki przeciwpożarowe, na klatki schodowe, którymi opuszczają zagrożoną strefę. W podobny sposób poziome jak również pionowe drogi ewakuacyjne powinny więc być zabezpieczone przed nadmiernym zadymieniem. Oprócz tego nawet niewielka ilość dymu, jaka przedostałaby się z kondygnacji zajętej przez ogień do kondygnacji sąsiednich, mogłaby wywołać panikę poród ich użytkowników, niechybnie  prowadząc do zapoczątkowania jednoczesnej, niekontrolowanej ucieczki użytkowników zbyt wielu pięter. W efekcie dezorganizacja plus tłum na drogach ewakuacyjnych uniemożliwiłyby działania mające na celu podjęcie ewakuacji oraz interwencję służb ratowniczych. Powstały specjalne systemy mające na celu nie dopuścić do ww sytuacji. Żeby działanie systemów ochrony przeciwpożarowej było niezawodne, niezbędne jest by wszystkie podzespoły systemu ochrony przeciwpożarowej wykazywały odporność na wysoką temperaturę. Podstawowymi produktami spalania są CO, C02 i H20 oraz energia taka jak światło i ciepło. Właściwości dymu zależne są od rodzaju a także ilości paliwa oraz od ilości tlenu i temperatury w jakiej zachodzi spalanie, które limitują stopień dopalenia się cząstek paliwa. Docelowa wielkość szalejącego ognia jest uzależniona w zasadzie od dostępu tlenu i paliwa, natomiast niedostatek jakiegoś z tych elementów zahamuje rozwój pożaru.  Zapłon jednego z przedmiotów w pokoju może powodować natychmiastową reakcję łańcuchową – palenie się rzeczy podnosi temperaturę a dodatkowo powoduje łatwiejszy zapłon kolejnych rzeczy. Na koniec, po pokonaniu przez dym temperatury 600 stopni Celsjusza , prowadzi to do rozejścia się ognia także na duże odległości od jego źródła oraz opanowania przez ogień całego pomieszczenia.
Pożary tak jak wszystkie inne zagadnienia można odpowiednio sklasyfikować:
-pożary limitowane przez wentylację (niewystarczająca ilość powietrza do zapewnienia spalania zupełnego),
-pożary limitowane przez ilość paliwa (wystarczająca ilość powietrza, szybkość rozwoju pożaru uzależniona od szybkości poruszania się płomieni).

Cyrkulacja powietrza

  • Napisane 10 grudnia 2012 o 16:01

Cyrkulacja powietrza jest niezwykle ważna z wielu powodów. Ruch powietrza sprzyja dobremu samopoczuciu oraz jest niezbędny przy wentylowaniu pomieszczeń. Przebywanie w pomieszczeniach wypełnionych zanieczyszczonym powietrzem w dłuższym okresie czasu ma niestety bardzo niekorzystny wpływ na zdrowie ludzi. Wentylacja jest to wymiana zużytego (zanieczyszczonego) powietrza w pomieszczeniu na czyste, świeże czerpane z zewnątrz (system otwarty). Nie tylko względy zdrowotne decydują o wentylowaniu pomieszczeń. Względy estetyczne są również ważne. Dzięki wymianie powietrza  zyskujemy świeży zapach pomieszczeń oraz mniejszą podatność na zagrzybianie. W pomieszczeniach zwykle znajdują się mikroorganizmy. Przebywający tu ludzie, również przyczyniają się do wzrostu mikroorganizmów. Nadmiar mikroorganizmów: wirusów i bakterii powoduje zwiększoną zachorowalność. Powietrze może być również wentylowane w systemie zamkniętym, gdzie jest uzdatniane do ponownego użytku i powraca do pomieszczenia. Prawidłowo działająca wentylacja chroni organizm człowieka przed chorobami np.układu oddechowego, a nawet ma wpływ na stan techniczny budynku. Czy my jako mieszkańcy i użytkownicy domów zdajemy sobie sprawę z tego, jak ważną częścią wyposażenia naszych domów jest ich instalacja wentylacja i jej prawidłowe działanie, a także jej konserwacja? A tymczasem zły stan wentylacji może mieć negatywny wpływ na nasze zdrowie. Źle działająca wentylacja lub całkowity jej brak może być powodem chorób mieszkańców i powodować niebezpieczne sytuacje zagrażające ich życiu.
Sprawna wentylacja to czyste powietrze
Prawidłowo działająca instalacja wentylacyjna zapewnia wymaganą częstotliwość wymiany powietrza w pomieszczeniach i odpowiednią jakość powietrza, bez szkodliwych zanieczyszczeń, powstających w czasie normalnej eksploatacji budynku np: gotowania, prania, suszenia, użytkowania urządzeń gazowych, a w końcu również oddychania ludzi i zwierząt tam przebywających.
Wpływ na konstrukcję budynku
To czy budynek jest odpowiednio wentylowany widać od razu. Ściany pokryte pleśnią i grzybami, często dosłownie kałuże wody pod i za meblami, zwłaszcza przy ścianach zewnętrznych. Tak samo wyglądają miejsca w ościeżnicach okien, w nadprożach oraz w narożach pomieszczeń. Wpływ pleśni i zawilgocenia znacząco osłabia konstrukcje oraz termoizolacyjność budynku. Objawami nadmiernej wilgoci są także zaparowane okna, a także napęczniałe podłogi i drewniane elementy mebli.

Na koniec żarcik, który ktoś mi dzisiaj przypomniał:

Jadę autobusem, nie jest zbyt luźno, ale miejsce siedzące mam. Trzeba podać bilet do skasowania. Obok stoi mężczyzna. Jak się do niego zwrócić – „Ty”, czy „Pan”? Autobus jest ekspresowy. Jeśli mężczyzna nie wysiadł na poprzednim przystanku znaczy, że jedzie do mojej dzielnicy. Jedzie z kwiatami – znaczy do kobiety. Kwiaty wiezie piękne, znaczy to, że i kobieta jest piękna. W naszej dzielnicy są dwie piękne kobiety – moja żona i moja kochanka. Do mojej kochanki facet jechać nie może, bo ja do niej jadę. Znaczy, że jedzie do mojej żony. Moja żona ma dwóch kochanków – Waldemara i Piotra. Waldemar jest teraz w delegacji…
- Panie Piotrze, mógłby mi pan skasować bilet?

Czas uruchomienia systemu wentylacji w garażu podziemnym

  • Napisane 22 listopada 2012 o 15:35

Obecnie praktycznie każdy nowo powstający obiekt, zarówno mieszkalny, jak i użyteczności publicznej musi zapewnić odpowiednią liczbę miejsc parkingowych. W niniejszym artykule przedstawiono podstawowe zasady funkcjonowania bezprzewodowej wentylacji oddymiającej garaży oraz zalety tego systemu w stosunku do instalacji tradycyjnej z kanałami wentylacyjnymi. Ciekawą alternatywę dla systemu kanałowego stanowi system bezprzewodowego oddymiania garaży.
Podstawowe elementy omawianego systemu:
1. wentylatory osiowe. W zależności od potrzeb (np. lokalizacji pożaru) stosowane są wentylatory z przepływem jednostronnym lub rewersyjnym, przy czym należy pamiętać, że dla
przepływu rewersyjnego wydatek urządzenia spada o około 25%;
2. wentylatory wyciągowe.
3. czujki pożarowe. O skuteczności przyjętego systemu ochrony przeciwpożarowej w znacznym stopniu decyduje czas jego zadziałania. Ta wielkość uzależniona jest z kolei od przyjętego systemu detekcji pożaru, a zwłaszcza od właściwego doboru i rozmieszczenia czujek pożarowych.
Ponieważ występowanie gwałtownych zawirowań powietrza jest zjawiskiem niekorzystnym ze względu na skuteczność procesu oddymiania, należy dążyć do możliwie dużego ograniczenia szerokości obszaru, w którym zawirowania te występują.
W początkowej fazie pożaru dym wydobywający się z płonącego samochodu wzbija się do góry, zbierając się pod stropem garażu. W tych warunkach systemy z przewodami wyciągowymi nie są w stanie (uwzględniając niewielką zazwyczaj wysokość garaży) odciągnąć takiej ilości zadymionego powietrza, aby utworzona została przypodłogowa warstwa wolna od dymu (pozwalająca na bezpieczną ewakuację i podjęcie akcji gaśniczej).
Skuteczność działania systemu kanałowego i bezprzewodowego można porównać, rozpatrując podstawowe kryteria oceny skuteczności funkcjonowania wentylacji pożarowej garaży podziemnych.
Gorące gazy pożarowe mogące rozprzestrzeniać się w sposób praktycznie niekontrolowany podczas pracy sieci kanałowej, powodują znaczne podniesienie temperatury powietrza w dużej części garażu.
System bezprzewodowego oddymiania garaży charakteryzuje się jeszcze szeregiem dodatkowych zalet:
• jak wynika z porównania kosztów wykonania obu systemów, instalacja systemu bezprzewodowego jest porównywalna cenowo do najtańszej instalacji kanałowej,
• dzięki wyeliminowaniu kanałów zmniejszają się opory sytemu, dzięki czemu można stosować wentylatory o mniejszym sprężu oraz wydatku, a więc tańsze w eksploatacji i o wiele cichsze;
• system bezprzewodowy pozwala optymalnie wykorzystać przestrzeń garażu, ułatwiając komunikację i zwiększając przestrzeń przeznaczoną na parkowanie samochodów;
• ponieważ system bezprzewodowy sprawdza się w bardzo rozległych garażach, możliwe jest znaczne powiększenie strefy pożarowej, co pozwala zrezygnować z oddzieleń i bram pożarowych w tym obszarze;
• zastosowanie systemu bezprzewodowego dzięki szybkiemu schładzaniu gazów pożarowych umożliwią rezygnację z instalacji tryskaczowej (stosowanie instalacji tryskaczowej jest wtedy wręcz nie zalecane).
Usprawnienie procesu projektowania wymaga poszerzenia wiedzy o wzajemnym oddziaływaniu strumieni poruszających się w przeciwnych kierunkach, o osiach zarówno równoległych, jak i znajdujących się pod pewnym kątem.  Stosuje się obecnie tradycyjne systemy wentylacji kanałowej oraz systemy wentylacji strumieniowej. Budowa dużych budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej łączy się, z przyczyn praktycznych oraz zgodnie z wymogami prawa, z koniecznością uwzględnienia w takim obiekcie odpowiedniej liczby miejsc postojowych. W nowo powstających garażach i parkingach podziemnych należy zaprojektować i wykonać skuteczny system wentylacji, której funkcją jest zarówno bezpieczne wykorzystywanie tej przestrzeni podczas jej normalnego użytkowania (wentylacja bytowa), jak również ochrona drogi ewakuacji oraz dostępu ekip ratowniczych podczas pożaru (wentylacja pożarowa).
W odniesieniu do garaży podziemnych zastosowanie ma rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 marca 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 56, poz. 461).  Według standardów projektowania i dla garaży o różnej kubaturze otrzymać można wyniki wahające się w zakresie od 1,5 do 6 wymian powietrza na godzinę. Dostępne systemy organizacji przepływu powietrza w przestrzeni garażu zamkniętego zostały omówione w dalszej części artykułu. Budynki różnią się między sobą zwykle tylko liczbą miejsc parkingowych, bo podstawowe wymagania stawiane wszystkim garażom podziemnym zawarto w rozporządzeniu ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych. Najbardziej niebezpieczny jest tlenek węgla i to jego stężenie przyjmuje się najczęściej przy obliczaniu potrzebnego powietrza świeżego.
W § 108.1 mowa jest o wentylacji ogólnej, a w garażach podziemnych projektuje się również wentylację pożarową.
Jednak, podobnie jak w przypadku innych urządzeń „uniwersalnych”, taka wentylacja może nie spełniać wystarczająco któregoś z warunków.  o LPG (Liquefied Petroleum Gas), którego głównymi składnikami są propan i butan, jest gazem cięższym od powietrza i w przypadku wycieku z instalacji samochodowej gromadzi się w dolnej części pomieszczenia, stwarzając niebezpieczeństwo wybuchu. Należy również wspomnieć, że instalacje wentylacji garaży podziemnych, w których dopuszcza się parkowanie samochodów zasilanych gazem propan-butan, zgodnie ze znowelizowanymi przepisami techniczno-budowlanymi, muszą być sterowane czujnikami niedopuszczalnego poziomu stężenia gazu propan-butan (§ 108 ust.1 pkt 4).  Zabezpieczenie pożarowe w garażach podziemnych narzuca konieczność mechanicznego usuwania dymu dla garaży o więcej niż 10 stanowiskach, przy czym po nowelizacji rozporządzenia MI (§ 277 ust. 4) obligatoryjnie systemy oddymiania należy stosować dla garaży podziemnych o powierzchni całkowitej przekraczającej 1500 m2. Aby ograniczyć skutki ewentualnego pożaru, instalacja wentylacji oddymiającej powinna  usuwać lub ukierunkować przepływ dymu w taki sposób, żeby stworzyć warunki do ucieczki ludzi z zagrożonej strefy. W obecnej wersji przepisów (§ 270 ust. 1) mowa jest o konieczności usuwania dymu z intensywnością zapewniającą, że w czasie potrzebnym do ewakuacji ludzi na chronionych przejściach i drogach ewakuacji nie wystąpi zadymienie lub temperatura umożliwiająca bezpieczną ewakuację. W praktyce oznacza to, że należy udowodnić za pomocą obliczeń oraz ewentualnych symulacji komputerowych poprawność zastosowanych rozwiązań i niekoniecznie musi to być 10 h-1. Obliczenia strumienia powietrza wentylacyjnego oraz dobór konkretnych rozwiązań technicznych uwzględniać powinny takie czynniki, jak przewidywana moc pożaru, układ architektoniczny garażu, lokalizację dróg ewakuacji, wpływ instalacji tryskaczowej, lokalizację dróg napływu powietrza kompensacyjnego itp. Kanałowy system wentylacji składa się z sieci przewodów wyciągowych zakończonych kratkami wyciągowymi oraz instalacji nawiewu powietrza zewnętrznego.  Podczas normalnej pracy ok. 60% powietrza usuwanego jest z przestrzeni podstropowej, natomiast 40% z poziomu posadzki. Zaprojektowanie takiego układu ze względu na gwałtowną zmianę charakterystyki sieci  jest bardzo kłopotliwe i często spotkać można systemy kanałowe, które nie działają prawidłowo w jednym lub obu trybach pracy. Do systemów wentylacji garaży najczęściej stosowane są wentylatory o odporności ogniowej F400 120 (czyli zdolne do pracy w temperaturze 400OC w okresie 120 min). Jeżeli jednak z przeprowadzonych obliczeń lub symulacji wynika wyższa temperatura dymu, konieczne staje się zastosowanie wentylatorów F600 60.  Ze względu na efektywność działania systemu wentylacji pożarowej korzystne jest, jeżeli kratki nawiewające powietrze kompensacyjne znajdują się w dolnej części pomieszczenia, dzięki czemu podczas oddymiania czyste powietrze zewnętrzne podnosi warstwę dymu do strefy podstropowej. Kolejny problem stanowi duża dynamika pożaru samochodu, na skutek której dym bardzo intensywnie miesza się z powietrzem, w krótkim czasie wypełniając ograniczoną przestrzeń między stropem i posadzką.
Wentylatory wyciągowe i transferowe przechodzą w tryb pracy pożarowej. Główną zasadą jest takie uruchomienie konfiguracji systemu (kierunku przepływu), aby dym jak najkrótszą drogą został usunięty z kubatury garażu przy jednoczesnej ochronie dróg ewakuacji ludzi. W celu zaprojektowania układu posłużyć się można jedną z dwóch metod: pierwsza oparta jest na doświadczeniach z instalacjami w podobnych architektonicznie obiektach oraz praktycznej wiedzy projektanta, druga natomiast polega na zastosowaniu symulacji komputerowej CFD. Symulacja komputerowa pozwala na analizę wielu różnych wariantów przepływów powietrza i dymu przy uwzględnieniu mocy pożaru, jego lokalizacji oraz w konsekwencji weryfikację i optymalizację wielkości i usytuowania wentylatorów transferowych, wyciągowych oraz urządzeń nawiewnych wprowadzających strumień powietrza kompensacyjnego.  Bezprzewodowy system mieszany jest zalecany do stosowania w niewielkich garażach o skomplikowanym układzie architektonicznym, gdzie kłopotliwe może być zaprojektowanie systemu tłokowego. Główne wentylatory wyciągowe powinny być tak zlokalizowane, aby usuwany dym nie przedostawał się do górnej części budynku. Skuteczne działanie systemów wentylacji bytowej i pożarowej garaży zamkniętych uwarunkowane jest ponadto ich pełnym współdziałaniem z innymi elementami i układami ochrony przeciwpożarowej budynku, takimi jak systemy detekcji, stałe urządzenia gaśnicze, system DSO itd. Polskie przepisy techniczno-budowlane zakładają, że głównym celem funkcjonowania systemów wentylacji pożarowej w garażach jest zapewnienie odpowiednich warunków ewakuacji oraz możliwość działania ekip ratowniczych. Nie jest to zadanie łatwe do praktycznej realizacji chociażby ze względu na to, że w praktyce budowlanej przy dążeniu do maksymalnego wykorzystania przestrzeni wewnątrz nowopowstających budynków garaże podziemne mają najczęściej stosunkowo niewielką wysokość (w zakresie 2,2 do 2,8 m).Garaż musi posiadać odpowiednią liczbę wyjść ewakuacyjnych o przepustowości (wielkość drzwi wejściowych, szerokość klatki schodowej) umożliwiającej bezpieczne opuszczenie strefy pożarowej przez wszystkie osoby, które mogą w momencie wybuchu pożaru znajdować się w garażu. Przy analizie warunków ewakuacji nie należy brać pod uwagę wykorzystania wyjścia ewakuacyjnego, leżącego w bezpośrednim sąsiedztwie źródła pożaru lub punktu wyciągu dymu, ponieważ może ono być niedostępne. Skuteczność systemu wentylacji strumieniowej uzależniona jest od wytworzonej przez wentylatory prędkości przepływu powietrza w przekroju garażu.
W początkowej fazie pożaru dym unosi się do stropu i rozprzestrzenia wzdłuż tej powierzchni. Zagraniczne standardy projektowania nie są również jednoznaczne pod względem czasu działania systemu. W praktyce scenariusz działania wentylacji pożarowej powinien zostać zweryfikowany za pomocą symulacji komputerowych CFD.  Strumień objętości powietrza, który trzeba odciągnąć z przestrzeni garażu objętego pożarem, wzrasta kilkakrotnie w stosunku do ilości odciąganej w warunkach wentylacji ogólnej. Bez względu na wielkość garażu można przyjąć następującą zasadę: stosujmy wymagania § 108.1 pkt 3, a pomińmy punkty 1 i 2. Garaże podziemne stanowią szczególną część budynków, w której występują toksyczne dla ludzi zanieczyszczenia, a ewentualny pożar może mieć bardzo niebezpieczne konsekwencje dla wszystkich użytkowników obiektu.


  • RSS